به گزارش مجله خبری نگار، بیشتر مردم در چند سال اخیر با مشاهده طولانی شدن روند احداث پروژههای شهری همچون پل قدس و یا بلاتکلیفی المان میدان وحدت و وضعیت فضای سبز شهری و سایر کمبودها و نواقص، این جمله معروف «اردبیل دوزلمز، گد اوبیرسی شهرلره باخ گور نمنه دی» (اردبیل درست بشو نیست برو شهرهای دیگه رو نگاه کن ببین چی شده) را به کار برده و به نوعی نارضایتی و ناامیدی خود از حل مشکلات را نشان میدادند.
در اینکه چنین نواقصات و کوتاهیهایی در مدیریت شهری و سایر حوزهها باید برطرف شده و پروژهها در موعد مقرر و در شان مردم اردبیل و ییلاق شهر ایران اجرایی شود شکی نیست و، اما برای اینکه مطالبهای صحیح از مسوولان داشته باشیم و به دنبال پیشرفت شهر و استان باشیم بهتر نیست کمی با دید باز به مسائل پیرامون بنگریم؟
حال که بر پروژههای شهری تمرکز کردهایم، سوالی که در اینجا مطرح میشود این است که آیا تمام پروژههای شهری در اردبیل چنین با مشکلاتی مواجهاند یا هیچ طرح مناسبی اجرا نمیشود که شاهد پمپاژ ناامیدی در بین مردم هستیم؟! به نظر میرسد باید جوری دیگری به ماجرا نگاه کرد.
۱۱ ماه ۸۰ درصد پیشرفت
برای نمونه، تقریبا تمام مردم شهر اردبیل از پروژه پل بسیج که هماکنون در حال اجرا است مطلع هستند و اخبار آن را پیگیری میکنند و روزانه با عبور از بزرگراه بسیج و سربازان گمنام امام زمان (عج) روند رو به رشد این پروژه را مشاهده میکنند و شاید چنین هم با خود بگویند که این پروژه را با سرعت کار کردند.
این پل، پروژهای است که ۱۱ ماه پیش آغاز شده و امروز با گذشت کمتر از یکسال از کلنگزنی و شروع آن شاهد پیشرفت ۸۰ درصدی بزرگترین پروژه عمرانی سطح شهر در استان اردبیل هستیم و پروژهای که به اذعان مهندسان شهری پس از بهرهبرداری بسیاری از گرههای ترافیکی در جنوب شهر اردبیل را باز خواهد کرد و ورودی شهر اردبیل از سمت سرعین و تبریز زیبایی خاصی خواهد داد.
پروژهای که برای اولین بار شبانهروزی برای احداث آن تلاش شد و کارگاههای عمرانی در این پروژه حتی در شب نیز فعال بودند و شاید برای اولین بار بود که با دیدن روند اجرای این پروژه میتوانستیم بدون ترس و با غرور سخن از پیشرفت و توسعه اردبیل بگوییم.
با مشاهده روند خوب اجرای این پروژه که در حجم گستردهای نیز در حال اجرا هست میتوان به هر دو طیف مردم و مسوولان این نکته را یادآوری کرد که «ما میتوانیم».
پس در تحقق مطالبات استان و شهر در وهله اول باید حس خودباوری را جایگزین نگاه ناامیدانه کرده به این خودباوری برسیم که اگر در اجرای پروژهای تمام برنامهریزیها و پیوستهای اقتصادی، فنی و ... به صورت دقیق انجام شده و تعللی در اجرای آن نباشد و با اتحاد تمرکز بر روی پروژه باشد اردبیل نیز میتواند پروژهای را در موعد مقرر به اتمام برساند.
حال با کمی توجه بیشتر میتوان طرحهای بسیاری را مثال زد که نمادی از خودباوری و توسعه در اردبیل بوده و انتظار این است که مردم اردبیل با دیدن این پروژه و در ماههای آتی با افتتاح آن اینبار، دیگر دیدگاه خود را عوض کرده و قضیه را از بُعد دیگری نگاه کنند و مطالبات خود را با خودباوری بالا از مسوولان طلب کنند.
حس خودباوری به جای پمپاژ نا امیدی باعث میشود برای هر مسوولی که توانایی پاسخ به مطالبات مردم را نداشته و همواره به دنبال بهانهجوییها از وضعیت مالی گرفته تا شرایط آبوهوا و ... برای توجیه فعالیت ضعیف و عدم کارایی خود هستند، نمونههای موفق این چنینی آورده و بگوییم که چرا چنین پروژهای به موقع اجرا شد، اما اجرای سایر پروژهها با مشکل مواجه است؟
پس مشکل از اردبیل و اردبیلی نیست و به نظر میرسد مطالبات مردمی را هر چه با خودباوری بالا طلب کنیم مسوول نیز خود را موظف به پاسخ به موقع و صحیح به مطالبات دیگر خواهد دید و این چنین میتوان فرق بین مسوول کارآمد و ناکارآمد را تشخیص داد.
حال ضمن خداقوت به تمام عوامل دخیل در اجرای این پروژه و سایر طرحهای توسعهای در اردبیل از مسوولان شهری پرسیده میشود که چرا علیرغم وجود چنین پروژههای موفقی در شهر، پروژههایی همچون المان میدان وحدت، وضعیت ترافیک اردبیل، عدم توسعه مناسب فضای سبز شهری، وضعیت نامناسب حمل و نقل عمومی در شهر و عدم اجرای طرحهایی همچون BRT، تراموا و ... یا اجرایی نشده و یا اجرای آن، آنچنان طولانی شده که به نمادی از ناکارآمدی مسوولان تبدیل شده است؟
پس در وهله دوم و بعد از مردم، اینبار مسوولان امر باید با توجه به این نکته که «ما میتوانیم» نقاط ضعف خود در اجرای سایر پروژهها را در سریعترین زمان ممکن شناسایی کرده و با حس خودباوری بالا نسبت به رفع مشکلات شهری بپردازند.